Mangaleswary a/p Ponnampalam v Giritharan a/l E Rajaratnam [2015] MLJU 0258
Kes yang saya baca ini menegaskan skop perlindungan undang-undang terhadap keganasan rumah tangga di Malaysia — dan membetulkan salah faham bahawa undang-undang ini hanya terpakai kepada pasangan suami isteri yang masih berkahwin.
Dalam kes ini, isu timbul apabila satu Interim Protection Order (IPO) dikeluarkan di bawah Akta Keganasan Rumah Tangga 1994 (DVA) berikutan dakwaan serangan fizikal dan ugutan dalam konteks hubungan kekeluargaan. Pihak yang dikenakan IPO kemudiannya mencabar perintah tersebut dan memohon supaya ia diketepikan.
Mahkamah meneliti sama ada keadaan yang didakwa itu benar-benar jatuh dalam takrif “keganasan rumah tangga” seperti yang diperuntukkan di bawah DVA. Mahkamah menegaskan bahawa keganasan rumah tangga tidak terhad kepada keganasan fizikal semata-mata, tetapi turut merangkumi keganasan psikologi, ugutan, dan tingkah laku yang menyebabkan ketakutan atau tekanan emosi terhadap ahli keluarga.
Lebih penting, mahkamah menjelaskan bahawa perlindungan di bawah DVA tidak terhad kepada hubungan suami isteri yang masih wujud. Perlindungan tersebut boleh terus terpakai walaupun selepas perceraian, dan ia meliputi mana-mana ahli keluarga, bukan hanya pasangan.
Berhubung dengan IPO, mahkamah menegaskan bahawa perintah perlindungan sementara ini bertujuan melindungi mangsa dengan segera, dan ia boleh berkuat kuasa selagi mahkamah berpuas hati bahawa terdapat risiko keganasan atau ancaman keselamatan. Permohonan untuk mengetepikan IPO tidak akan diluluskan sekiranya kebimbangan terhadap keselamatan mangsa masih wujud.
Kes ini menjadi peringatan penting bahawa undang-undang memberi keutamaan kepada keselamatan dan kesejahteraan mangsa, bukan kepada status hubungan atau alasan teknikal semata-mata.
Dalam konteks keganasan rumah tangga, undang-undang tidak menunggu sehingga kecederaan berlaku. Ancaman, tekanan emosi dan ketakutan yang berterusan juga adalah keganasan — dan ia berhak mendapat perlindungan.
